Sekspliciet schrijven
Op zoek naar taal voor seks
Elke campagne die een positieve seksualiteitsbeleving wil stimuleren, moedigt jongeren aan om er met elkaar over te praten. Maar hebben we eigenlijk wel taal voor seksualiteit die niet platvloers of klinisch wetenschappelijk klinkt? En hoe gênant of kwetsbaar voelt het om je verlangens in woorden te vatten?
Seks beschrijven is verrassend moeilijk. Tot die conclusie kwam theaterauteur Mattias De Paep toen hij in een speeltekst enkele expliciete vrijscènes in woorden probeerde te vatten.
Deze workshop vertrekt vanuit zijn eigen zoektocht als schrijver en theatermaker. Hij leest uiteenlopende fragmenten uit zijn werk: van teder en intiem tot expliciet en confronterend. Wat doet het met je om zulke woorden te schrijven? Om nadien aan spelers te vragen om ze uit te spreken? En ze dan uiteindelijk voor een publiek te brengen? Door zijn eigen twijfels en teksten te delen, verlaagt hij de drempel om zelf aan de slag te gaan.
Nadien schrijven de jongeren zelf een tekst. Er zijn daarbij geen restricties. De enige voorwaarde is dat ze onomwonden een concrete vrijscène weergeven. Ze mogen zowel een poëtisch, intiem of breekbaar moment beschrijven als een heel erg expliciete of zelfs pornografische scène. Ze doen dit naar keuze alleen of in kleine groepjes. Als de tekst klaar is, steken ze die zonder hun naam te vermelden opgevouwen in een doos.
Tijdens de laatste fase vist Mattias lukraak teksten uit de doos en leest ze voor aan de groep. Wat doet de tekst met hen? Waarom denke ze dat de schrijver voor deze vorm gekozen heeft? Is het makkelijker om voor grove taal te kiezen dan om je eigen kwetsbaarheid op papier te zetten? En is dat dan ook zo in het ‘echte’ leven met je partner? Zo vormt elke tekst het vertrekpunt van een gesprek over taal, seksualiteit, schaamte en intimiteit.
Een creatieve schrijfworkshop die begint bij seks, maar eindigt bij de vraag waarom we het zo moeilijk vinden om echt dichtbij te komen.